أدب

شەڤێن تارى و تەنێبوون، خەون و خەیالێن بێ دوماهى. دل ل هیڤیا دیدارا خۆشتڤی یە، لێ روژ ئاڤابوو و ئەو نەهات. خەم د دلیدا جێگر بوویە، لێ هیڤی یا ماینە بۆ وێ دیدارا شیرین یا کو ستێر و هەیڤ دێ شاهید بن.

هەرچەندە پەنجەر گرتی بوون، دەنگێ کەنییێ ژ کیڤە دەردکەفت؟ بیرهاتنێن دەهـ سالیا ئەنفالکرنا هیڤیان، ئۆمێدێن ل مزگەفت و پەرتۆکان چاندین، دگەل دەنگێ کەنیا ب ترانە زڤرین. روندک و ئێشانێن دلێ شکەستی، کەس نەدیتن.

من تو دڤێی.. وەکی ئاگرەکى د دلێ مندا ناهێیە ڤەمراندن، وەکی خەونێن کو هەرگیز د چاڤێن مندا دویر نابنەڤە. ئەڤینا تە یا گیانێ من ژ نوو ژینێ ددەت و دلێ من پڕ ژ ئارامیێ دبیت، هەتا ئەو رۆژا هەناسێن من بدووماهی دهێن.

ل سەر ئەردێ سارد، دوو گیان د باوەشا سروشتێ دا ئارامیێ دبینن، چیرۆکا ئەڤینەکا پاقژ دگێڕن. لێ، سێبەرا مرۆڤی دکەڤیتە سەر وان، و ب توندوتیژی بێی تێگەهشتن ژیانا وان ب دووماهی دئینیت. ئەڤ چیرۆکە پرسیارێ ل سەر پاقژیا ئەڤینێ و دڕندەییا مرۆڤان دکەت، و ئارامییا مرنێ دگەل ئێک دژی جیهانەکا تژی کین نیشان ددەت.

شیعرەکا هەست و سۆزدارە دەربارەی ئەڤین و دیناتیێ. وەسف دکەت کا چاوا ئەڤین مرۆڤی دشکێنیت و لێکدەتڤە، دکوژیت و رحێ تێدا هەلدەتڤە. ژینێ ب ئەڤینێ و ئەڤینێ ب دیناتیێ شرین دکەت، و قوربانیبوونێ د رێیا وێدا ب مەزنترین خەبات دبینیت.

ڕێبازا بارزانی ڕێکا کۆمبوون و فەڕ و نیشتیمانە، نیشانا ژیان و سەرکەفتن و داستانە. ئەم لسەر ڤێ ڕێکێ ب مێرخاسی و باوەری مەزنبووین، کو بۆ گەلێ مە بهێز و پشته‌ڤانە و هەتا ڕۆژا پاشییێ سۆز ل سەر وێ پەیمانێ یە.

چیرۆکەک دەربارەی دوو هەڤالان، ئازاد و جەدعان، کو دچنە چیای و تووشی هرچەکێ دبن. جەدعان هەڤالێ خۆ بێژیت و خۆ خلاس دکەت، لێ ئازاد فێلبازیەکێ بکار دئینیت. پاشان، ئازاد پەیامەکا گرنگ دەربارەی هەڤالینیێ ددەتە جەدعان.

ئەڤ هۆزانە جوانیا کوردستانێ، قوربانیێن گەلێ وێ یێ دلۆڤان و پێشمەرگەی، و هیڤیا ئاشتیێ دناڤ خەباتێن دیرۆکی دا ددەتە دیارکرن. دناڤ ئازار و خەمێن دلی دا، کوردستان هەر دمینیت جهێ ژیان و هیڤیێ.

Helbestvan Salimê Rengînê bi rêya qelem û deftera xwe hestên xwe yên kûr tîne ziman. Ew xwe wek kevokek aştiyê dibîne û bi pît û peyvan dur û gewheran di neqişîne, lê di heman demê de ji êşên dilê xwe jî di nalîne.

پوێمەیەک پرسیار دەکات دەربارەی ڕێڕەوی مرۆڤایەتی، لە ڕابردووی وێرانکاری ژینگە و دوورکەوتنەوە لە خۆشەویستی، تا ئێستای پڕ لە ئازار و دڵ مردوویی. ئایا دەزانین بەرەڤ کوێ دەچین؟

چیرۆکی گەنجێکە کە دایکی لەدەست دەدات، دوای تێکۆشانێکی زۆر دەبێتە پەرستار لە هەمان نەخۆشخانە بۆ یارمەتیدانی منداڵان، بەڵام بێدەنگییەکەی نهێنییەکی قوڵی لە پشتە. ژیان و مردنی پڕ لە ئازار و فیداکاری.

Ev helbesta kûr li ser evînê, pîrbûnê û bandorên wê yên li ser dil û giyan e. Nivîskar pirs dike gelo evîn tenê lîstikek e ku dil westîne û çavan kor dike, an jî ew hêzek e ku şahiyê direvîne û mirov pîr dike.